Próba naturalistycznej interpretacji norm i ocen

Artykuł rozważa spór naturalizmu z antynaturalizmem w metaetyce oraz argumentuje za naturalizmem, aczkolwiek nie skrajnym. Procesy normowania i oceniania są uznane za pierwotne wobec ich werbalnej artykulacji w postaci norm i ocen, rozumianych jako wypowiedzi. Prowadzi to do nielingwistycznej koncepcji norm i ocen jako faktów (ocenianie i normowanie, przy czym normy są traktowane jako działania performatywne) istniejących gdzieś i kiedyś. Performatywy, ocenianie, wypowiedzi normatywne (performatywne i deontyczne), ocenianie i zdania bonitywne (o dobru) dostarczają narzędzi do ugruntowania naturalizmu w metaetyce. Przeprowadzona analiza logiczna pokazuje, że logika deontyczna i logika bonitywna są analogiczne. Rozważane są też uogólnione argumenty Hume’a i Moore’a, które, jak się okazuje, nie zagrażają naturalizmowi.

Pobierz