Profesor Ija Lazari‑Pawłowska wobec ludzkiej biedy

Szereg prac prof. I. Lazari Pawłowskiej świadczy o jej wrażliwości na problematykę ludzkiej biedy. Jej nonkognitywizm wydaje się dość „miękki”: nie pozwala formułować twardych, normatywnych tez, ale pozostawia możliwość zdecydowanego opowiedzenia się przeciw karze śmierci, a także wszelkim przejawom nienawiści; skłania ją też do ukazywania jako wzorców postępowania tych, którzy nie byli na ludzkie biedy obojętni (M. Gandhi, A. Schweitzer, T. Kotarbiński). Ich działania i poglądy pozwalają dostrzec wielkość człowieka, której żadna bieda go nie pozbawia, a niekiedy nawet szczególnie ją uwydatnia. Autor artykułu dostrzega możliwość dopełnienia rozważań prof. Pawłowskiej refleksją na temat miłosierdzia podjętą przez bł. Jana Pawła II.

Pobierz