„Solidarność” i solidarność w perspektywie feministycznej. Od post‑mieszczańskiej sfery publicznej do solidarności globalnej

Artykuł dotyczy globalnej solidarności oraz doświadczenia „Solidarności” z perspektywy feministycznej, w kontekście trzech kluczowych teorii sfery publicznej: Jürgena Habermasa, Alexandra Klugego i Nancy Fraser. Dotychczasowe analizy „Solidarności” często petryfikują ją jako zjawisko lokalne i seksistowskie, sprzyjając jego prowincjonalizacji oraz umacniając podział na dynamicznie rozwijające się „centrum”, posiadające historię, polityczną sprawczość, oraz doświadczające postępu, i „peryferie”, w których co jakiś czas, bez zrozumiałych przyczyn, pojawiają się rozmaite „wydarzenia”, których znaczenie ogranicza się do czasowego przekształcenia lokalnego kontekstu. Interesuje mnie również, czym jest globalna solidarność w czasach prekariatu i dlaczego łatwiej ją sobie wyobrazić myśląc o tym, co wspólne?

Pobierz