Rozumieć całym sobą. Próba ugruntowania etyki w hermeneutycznej etyce działania fizycznego

Niniejszy artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza ma charakter wprowadzający i prowadzi
do spostrzeżenia, że powstająca etyka hermeneutyczna winna uczynić zadość wezwaniu
Nietzschego do „pozostawania wiernym ziemi”. Chodzi o ugruntowanie etyki w działaniu
fizycznym. Pewne elementy takiej etyki znajdują się nie tylko w myśli Nietzschego,
ale również Diltheya i Heideggera. Zwłaszcza myśl tego ostatniego, mimo jej zgoła „duchowego”
charakteru, może stanowić dobry punkt wyjścia dla budowy etyki hermeneutycznej
zanurzonej w ludzkiej fizyczności. Wskazując na ograniczenia „etyki hermeneutycznej”
Heideggera i przekraczając je, część druga artykułu próbuje ukazać związek hermeneutyki
i etyki na poziomie działania fizycznego, odwołując się w tej kwestii do „antropologii teatru”
J. Grotowskiego. Wypracowane w jej obrębie zasady dają możliwość działania autentycznego,
rozpoczynającego się na poziomie „fizjologii” i kończącego się „duchowym” oświeceniem.

Pobierz